Κοινή εκδήλωση των Οργανώσεων του ΣΥΡΙΖΑ σε Αγία Παρασκευή και Βριλήσσια

Διαδικτυακή συζήτηση προγραμματίζουν οι Οργανωσεις Μελών Αγίας Παρασκευής Α1 και Α2 κι η Ο.Μ. Βριλησσίων του ΣΥΡΙΖΑ - Προοοδευτική Συμμαχία, με θέμα 

«Το κοινωνικό κράτος και οι ανισότητες στην Ελλάδα της πανδημίας – Τα ευρωπαϊκά δεδομένα και η προοδευτική διέξοδος».

Η εκδήλωση θα διαξεχθεί την Τρίτη 8 Ιουνίου στις 7.30 μ.μ. και θα αναμεταδοθεί ζωντανά μέσω facebook και της ιστοσελίδας independentnews.gr.

Θα μιλήσουν οι:

• Θεανώ Φωτίου, βουλευτής, αναπληρώτρια τομεάρχης Κοινωνικής Αλληλεγγύης ΣΥΡΙΖΑ-Π.Σ.
• Μαριλίζα Ξενογιαννακοπούλου, βουλευτής Βόρειας Αθήνας, τομεάρχης Εργασίας ΣΥΡΙΖΑ-Π.Σ.
• Στέλιος Κούλογλου, ευρωβουλευτής ΣΥΡΙΖΑ-Π.Σ., δημοσιογράφος.
• Σάκης Νικολόπουλος, γενικός γραμματέας ΓΣΕΒΕΕ.

Κοινή εκδήλωση των Οργανώσεων του ΣΥΡΙΖΑ σε Αγία Παρασκευή και Βριλήσσια

ΕΠΕΝ του 1989, Ν.Δ. του 2021 -Τάσος Κωστόπουλος- ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΣΥΝΤΑΚΤΩΝ

Το ξανακοίταγμα παλιών προεκλογικών υλικών είναι ίσως ο καλύτερος τρόπος για να συνειδητοποιήσει κανείς τις τεκτονικές μετατοπίσεις που έχουν σημειωθεί στην εγχώρια πολιτική σκηνή (και, πάνω απ’ όλα, στην εγχώρια Δεξιά) από την εποχή, εκεί γύρω στο 1990-1992, που μας άφησε χρόνους η ύστερη Μεταπολίτευση. Αφότου, δηλαδή, το ηγεμονικό πρόταγμα της πρώτης μεταδικτατορικής δεκαπενταετίας για περισσότερη δημοκρατία και κοινωνική ισότητα αντικαταστάθηκε από την επικέντρωση σε μια απολίτικη σκανδαλολογία κι εθνικιστική πλειοδοσία.

Ενα χαρακτηριστικό τέτοιο τεκμήριο είναι και το προεκλογικό φυλλάδιο της Εθνικής Πολιτικής Ενωσης (ΕΠΕΝ) που παρουσιάζουμε εδώ από τις εκλογές της 18ης Ιουνίου 1989. Υπενθυμίζουμε πως η ΕΠΕΝ ήταν το κόμμα που ίδρυσε το 1984 δι’ αντιπροσώπων ο ισοβίτης δικτάτορας Γεώργιος Παπαδόπουλος και στις ευρωεκλογές εκείνης της χρονιάς κατάφερε ν’ αποσπάσει 136.642 ψήφους (2,29%) και να βγάλει ευρωβουλευτή – αρχικά τον Χρύσανθο Δημητριάδη, τον οποίο διαδέχθηκαν το 1988-1989 από ένα εξάμηνο ο Αριστείδης Δημόπουλος κι ο Σπύρος Ζουρνατζής.

Το 1989, όμως, με το αίτημα ανατροπής του ΠΑΣΟΚ να συσπειρώνει τον κόσμο (και) της Ακροδεξιάς γύρω από τον Κωνσταντίνο Μητσοτάκη, τα ποσοστά της βούλιαξαν και το 1990 μετεξελίχθηκε στο περιθωριακό «Εθνικόν Κόμμα» (Δημήτρης Ψαρράς, «Η κληρονομιά ενός δικτάτορα», βιβλίο που διένειμε η «Εφ.Συν.» το 2017, σ. 120-7).

Πατρίς, Στρατός, Αστυνομία
Το επίμαχο φυλλάδιο, φωτοτυπική αναπαραγωγή του οποίου ο αναγνώστης μπορεί να βρει και στα απομνημονεύματα του Δημόπουλου («Από την Επανάσταση στην ΕΠΕΝ», Αθήνα 2017), είναι τετράχρωμο, 16σέλιδο και τιτλοφορείται «Η πολιτική μας πρόταση». Το βασικό ενδιαφέρον του έγκειται δε στο γεγονός ότι, αν εξαιρέσουμε το αίτημα για απελευθέρωση των ηγετών της χούντας και «αποκατάσταση» των κατώτερων στελεχών της στα πόστα που είχαν καπαρώσει μέχρι το 1974, το υπόλοιπο περιεχόμενό του σχεδόν ταυτίζεται με τη σημερινή πολιτική (και προπαγάνδα) της Ν.Δ. του Κυριάκου Μητσοτάκη! Διαπιστώνουμε έτσι ότι μάλλον δεν προσχώρησε ο Βορίδης –αρχηγός τότε της Νεολαίας και μέλος του καθοδηγητικού οργάνου («Διοικούσα Επιτροπή») της ΕΠΕΝ– στη Νέα Δημοκρατία, αλλά η Ν.Δ. στον πολιτικό σχηματισμό του Βορίδη.

Εν έτει 1989 η σκλήρυνση της κρατικής καταστολής δεν προπαγανδίζεται με άμεσες αναφορές στα τανκς και στον «γύψο», αλλά με ορολογία που θυμίζει «Σκάι» και Χρυσοχοΐδη: «Το κράτος είναι ανύπαρκτο. Η πολιτεία έχει διαλυθή. [...] Η Αστυνομία πρέπει να καταστή ικανή να προστατεύει την δημόσια τάξη και ασφάλεια. Το έγκλημα, η αναρχία και η τρομοκρατία πρέπει να παταχθούν ριζικά». Προϋπόθεση για κάτι τέτοιο ήταν, φυσικά, η καταπολέμηση κάθε ανοχής προς την υποτιθέμενη ανομία: «Η αυστηρή εφαρμογή των Νόμων και η ευαισθητοποίηση των πολιτών έναντι της ανηθικότητος και εγκληματικότητος επιβάλλεται να επιδιωχθούν με κάθε τρόπο».

Στο ίδιο μήκος κύματος κινούνταν και η επαγγελία της ΕΠΕΝ για «αποκατάσταση της πειθαρχίας» στον στρατό, η οποία (υποτίθεται πως) είχε κλονιστεί από το κίνημα των φαντάρων και το ενδιαφέρον των ΜΜΕ για τις συνθήκες στους στρατώνες: «Στις Ενοπλες Δυνάμεις, πολιτική και διεργασίες συνδικαλισμού, εκδημοκρατισμού και δήθεν προστασίας των ατομικών δικαιωμάτων επιβάλλεται να αποκλεισθούν. Η πειθαρχία στο Νόμο και τους κανονισμούς, θεμέλιο της υπάρξεως και προϋπόθεση της ικανότητος των Ενόπλων Δυνάμεων για να ανταποκρίνονται στην αποστολή τους, πρέπει να αποκατασταθή».

Εξίσου οικείες ακούγονται οι κραυγές για «επανεθνικοποίηση» του εκπαιδευτικού συστήματος: «Η Εθνική παιδεία είναι ανύπαρκτη. Ο σεβασμός προς τις ηθικές αξίες του Χριστιανισμού και του Ελληνισμού χαρακτηρίζεται ως αναχρονισμός. Η αποδοχή του Πατριωτικού Ιδεώδους, του θεσμού της Οικογενείας και της Χριστιανικής Πίστεως, ως οδηγών για την επιβίωση μιας Εθνικής Κοινωνίας, περιφρονούνται. [...] Είναι ανάγκη να προασπίσουμε την ιστορική αλήθεια. Η εθνική ιστορία μας, ιδιαίτερα η πρόσφατη, έχει γίνει στόχος διαστρεβλώσεως, παραποιήσεως και πλαστογραφίας. Ο μαρξισμός, που έχει με εκπροσώπους του κυριαρχήσει στην εκπαίδευση και τα μέσα μαζικής ενημερώσεως, παραπλανά και αποπροσανατολίζει κυρίως τους νέους. [...] Η προάσπιση της ιστορικής αληθείας αποτελεί ύψιστο καθήκον έναντι του Εθνους και έναντι της νεολαίας». Λες και διαβάζουμε δηλώσεις της Νίκης Κεραμέως, για τη σχολική Ιστορία που δεν πρέπει να έχει «κοινωνιολογικό» αλλά ελληνοχριστιανικά φρονηματιστικό χαρακτήρα.

Εκεί όμως που οι σημερινοί κυβερνώντες αντιγράφουν πλήρως το παπαδοπουλικό μόρφωμα, είναι στις προσπάθειές τους για εξάλειψη του φοιτητικού κινήματος με πρόσχημα τον εξοβελισμό του «κομματισμού». Η ΕΠΕΝ του 1989 ουσιαστικά προανήγγειλε τη σημερινή εξόρμηση Κεραμέως-Χρυσοχοΐδη:

«Ο κομματισμός και η πολιτική δραστηριότης πρέπει να αποκλεισθούν μέσα στα εκπαιδευτικά ιδρύματα. Τα αναλυτικά προγράμματα πρέπει να εκσυγχρονισθούν. Τα διδακτικά βιβλία να εκκαθαρισθούν από τα υποπροϊόντα της μαρξιστικής προπαγάνδας που τα κατακλύζει. Οι μαθητικές κοινότητες να περιορισθούν στο έργο της σχολικής αυτοδιοικήσεως.

»Ο φοιτητικός συνδικαλισμός πρέπει να εκδημοκρατισθή, με τη συμμετοχή του συνόλου των φοιτητών στους συλλόγους. Ο Νόμος-Πλαίσιο για την Ανώτατη Παιδεία επιβάλλεται να αναθεωρηθή και να απαλλαγή από όλα τα στοιχεία που έχουν προκαλέσει τη διάλυση των εκπαιδευτικών ιδρυμάτων».

Αστυνομία στα ΑΕΙ, πάντως, ούτε οι νοσταλγοί της χούντας δεν τολμούσαν να προτείνουν ανοιχτά!

Ολα στους ιδιώτες
Αν η επιστροφή σε μια αυταρχική εθνικοφροσύνη μπορεί να θεωρηθεί αυτονόητη για ένα κόμμα δεδηλωμένων νοσταλγών της χούντας, εντυπωσιακή είναι ωστόσο η ταύτιση της ΕΠΕΝ του 1989 με έναν ακόμη πυλώνα των κυβερνήσεων Μητσοτάκη, πατρός τε και υιού: τη νεοφιλελεύθερη οικονομική πολιτική που παραδίδει τα πάντα στους ιδιώτες «επενδυτές», φροντίζοντας ταυτόχρονα να ξεδοντιάσει (ό,τι έχει απομείνει από) το εργατικό κίνημα.

Με βασικό επιχείρημα τον ισχυρισμό πως «η δίωξη της ιδιωτικής πρωτοβουλίας, η απειλή του σοσιαλιστικού μετασχηματισμού, η εργασιακή αναρχία και η αναδρομική και πολλαπλή φορολογία ανέκοψαν κάθε επενδυτική δραστηριότητα και περιόρισαν την παραγωγικότητα», τα προτεινόμενα μέτρα θαρρείς και προέρχονται από το πρόγραμμα της σημερινής κυβέρνησης:

● «Ο αριθμός των δημοσίων υπαλλήλων πρέπει να περιορισθή σταδιακά στα μέτρα των πραγματικών αναγκών με την διαδικασία “αποχωρήσεις-αναπληρώσεις”».

● «Η επάνοδος όλων των παραγωγικών μονάδων που έχουν κρατικοποιηθή στην ιδιωτική πρωτοβουλία είναι απαραίτητη. Το Κράτος πρέπει να περιορίζεται στη χάραξη των γενικών πλαισίων της οικονομικής αναπτύξεως».

● «Η δημοσιονομική πολιτική επιβάλλεται να αναπροσαρμοσθή, ώστε να ελαττωθή η υπερφορολόγηση».

● «Πρέπει επίσης να θεσμοθετηθή και η ασφάλιση σε ιδιωτικές ασφαλιστικές εταιρείες, με βάση συμφωνίες εργαζομένων και εργοδοσίας και μέσα σε καθορισμένα από την πολιτεία πλαίσια».

● Και, φυσικά, «η ιδιωτική πρωτοβουλία δεν πρέπει να αγνοηθή στο χώρο της υγείας» αλλά «να καλύψη σημαντικό μέρος του συνόλου των αναγκών».

με αριστερή ματιά

https://news.google.com/publications/CAAiEJmm2LrKYwibwZlsvqMIicQqFAgKIhCZpti6ymMIm8GZbL6jCInE?oc=3&ceid=GR:el

Το έθνος να λυπάστε... (Χαλίλ Γκιμπράν)

 

"Το έθνος να λυπάστε αν φορεί ένδυμα που δεν το ύφανε.
Ψωμί αν τρώει αλλά όχι απ' τη σοδειά του.
Κρασί αν πίνει, αλλά όχι από το πατητήρι του.
Το έθνος να λυπάστε που δεν υψώνει τη φωνή παρά μονάχα
στη πομπή της κηδείας.
Που δεν συμφιλιώνεται παρά μονάχα μες τα ερείπιά του.
Που δεν επαναστατεί παρά μονάχα σαν βρεθεί ο λαιμός του ανάμεσα στο σπαθί και την πέτρα.
Το έθνος να λυπάστε που έχει αλεπού για πολιτικό, απατεώνα
για φιλόσοφο, μπαλώματα και απομιμήσεις είναι η τέχνη του.

Το έθνος να λυπάστε που έχει σοφούς από χρόνια βουβαμένους."

Χαλίλ Γκιμπράν [1883-1931]

ΜΙΘΡΙΔΑΤΗΣ - ΓΙΑ ΝΑ ΜΗΝ ΤΑ ΧΡΩΣΤΑΩ [A Short Music Film]

Ο νέος νόμος του κράτους για το οικογενειακό δίκαιο ψηφίστηκε

Με απώλειες για την κυβέρνηση της οποίας η εικόνα τσαλακώθηκε διεθνώς, με αντιδράσεις -ακόμη και από τον ΟΗΕ-. Με διατάξεις επικίνδυνες για αρκετά παιδιά και μητέρες που ζουν ή έζησαν σε περιβάλλον κακοποίησης. Ο νέος νόμος είναι εδώ. Το ίδιο και οι εκπρόσωποι της Alt - Right (Εναλλακτική δεξιά χαρακτηρισμένη και ως Μεταφασισμός) στη χώρα μας, που έκαναν με αφορμή τη συζήτηση για το νομοσχέδιο, πρώτη φορά τόσο αισθητή την παρουσία τους και την αποφασιστικότητα τους να παρέμβουν σε νομοθετήματα της χώρας. Κι αυτό είναι ίσως είναι ένα από τα θέματα που πρέπει να μας απασχολήσει βαθιά την επόμενη μέρα, αν δεν θέλουμε το νομοσχέδιο αυτό, να είναι μόνο η αρχή για ένα ζοφερότερο μέλλον.

Γιατί ποιος εγγυάται, ότι δεν θα απαξιωθούν ξανά οι 80 οργανώσεις εντός και εκτός τις χώρας, η Διεθνής Αμνηστία, σχεδόν το σύνολο του νομικού κόσμου, η παιδοψυχιατρική εταιρεία, το σύνολο των γυναικείων οργανώσεων κοκ, αν για παράδειγμα, πλευρίσουν αύριο τον κο Τσιάρα οι υπέρμαχοι της απαγόρευσης των αμβλώσεων, με τους οποίους «φλέρταρε» πρόσφατα η Νίκη Κεραμέως;

Και ποιος αφελής πιστεύει, πως αποκλείεται να ακούσουμε από τα έδρανα της βουλής κάποιον να υπερασπίζεται νόμο για τα δικαιώματα του αγέννητου παιδιού, όταν ήδη έχουμε ακούσει τον βουλευτή της ΝΔ κ. Γ. Λοβέρδο να λέει πως ένας κακοποιητής πατέρας μπορεί να είναι καλός γονιός; Ενώ έχουμε δει να καταψηφίζει στο ευρωκοινοβούλιο το δικαίωμα στην έκτρωση των γυναικών ο ευρωβουλευτής της ΝΔ Στ. Κυμπουρόπουλος;

Όταν μάλιστα γνωρίζει, πως σε όλο τον κόσμο σήμερα, στο κέντρο των προσπαθειών αντιμεταρρύθμισης του οικογενειακού δικαίου βρίσκονται οι δυνάμεις της νέας ακροδεξιάς που έχουν βάλει στόχο μεταξύ άλλων την κατάργηση των δικαιωμάτων των γυναικών.

Οι Ισπανοί μάλιστα, έχουν εισαγάγει τον όρο neo machistas, για να μιλήσουν για τους οπαδούς της Alt - Right, οι οποίοι υπονομεύουν τα δικαιώματα των γυναικών με το επιχείρημα, πως έχουν πλεονεκτική μεταχείριση στην εποχή μας. Προβάλλοντας μάλιστα τις «ρομαντικές» ιδέες της επιστροφής στον άνδρα-προστάτη της γυναίκας επαναφέρουν αντιλήψεις τις οποίες έχουμε αφήσει πίσω  εδώ και δεκαετίες, χάρη στους αγώνες του φεμινιστικού κίνηματος.

Η ακροδεξιά με το αγγελικό πρόσωπο και τα δικαιώματα των λευκών ανδρών

O εμπνευστής της Alt - Right, ο Αμερικανός Richard B. Spencer δεν είναι μπρατσωμένος. Δεν φοράει παντελόνι παραλλαγής ούτε έχει τον αγκυλωτό σταυρό στο μπράτσο. Έχει το προφίλ του καλού παιδιού που τιμάει τις παραδόσεις. Η εκτόξευση του κινήματος του που έχει διασχίσει πλέον τον Ατλαντικό και απλώνεται  γοργά στην γηραιά ήπειρο, συνέπεσε με την εκλογή του Τραμπ στην Αμερική. Ο Σπένσερ, συμβουλεύει τους λευκούς να μην αυτομαστιγώνονται πλέον, να μην υποκύπτουν στο «λευκό αυτομίσος». Συμβουλεύει τους προνομιούχους να μην αφήσουν τις μειονότητες και τον δικαιωματισμό να τους στερήσουν τα προνόμια, γιατί στην πραγματικότητα... εκείνοι είναι τα θύματα.

Όμως προσοχή!  Ο λόγος  της alt right ακούγεται «δικαιωματικός». Βασίζεται πάνω στη λογική «δικαιώματα για όλους» ή αν θέλετε «Ίσα δικαιώματα για όλους» και αυτό  διαστρέφεται προς όφελος του ισχυρού.

Γι’αυτό και η απάντηση στο σύνθημα «Black lives matter» (κίνημα που χαρακτηρίστηκε ρατσιστικό από τον Όρμπαν) ήταν το «All Lives matter».  Ποιος θα διαφωνούσε εξάλλου, εκτός από μερικούς ψυλλιασμένους αριστερούς  και δημοκράτες που μπορούν να διακρίνουν την προπαγάνδα του νέου φασισμού;

Ο δρόμος της εναλλακτικής δεξιάς (Alternative Right) είναι στρωμένος με επικίνδυνες στρεβλώσεις, γενικεύσεις, μπόλικη σύγχυση και υπερσύγχρονα επικοινωνιακά τεχνάσματα, τα οποία ανάλογα με την περίπτωση, αφήνουν να διαφανεί ή αποκρύπτουν  τεχνηέντως, την βάση του οικοδομήματος που δεν είναι άλλη από τη νέα μορφή του φασισμού και οι ιδέες της «λευκής ταυτότητας». Στους κόλπους της έχουν βρει στέγη οι οργανώσεις που υπερασπίζονται τα δικαιώματα των λευκών ανδρών (men’s rights groups), οι οποίοι δηλώνουν καταπιεσμένοι από τον νεοφεμινισμό, την πολιτική ορθότητα και τους μετανάστες. Απορρίπτουν την φιλελεύθερη δημοκρατία, τον κοσμοπολιτισμό και την κοινωνική δικαιοσύνη. Οι οπαδοί της Alt - Right  δηλώνουν πως απειλούνται από τις λιγότερο ισχυρές ομάδες που έρχονται να διεκδικήσουν ορατότητα και δικαιώματα. Σας θυμίζει κάτι;

Ο δρ. Πολιτικών επιστημών Γιώργος Αρχόντας μάλιστα συμπληρώνει σε συνέντευξη του ότι «πρόκειται σε μεγάλο βαθμό για νέους άνδρες (με υψηλότατες διαδικτυακές δεξιότητες) που νιώθουν να απειλείται η ταυτότητα και η κοινωνική τους θέση, από έναν δημόσιο λόγο που βλέπουν να υπερασπίζεται πρόθυμα άλλες πληθυσμιακές ομάδες όπως οι γυναίκες και οι μειονότητες, ενώ τους ίδιους τους συγκαταλέγει συλλήβδην σε μια προνομιακή πλειονότητα ανεξάρτητα από τις ιδιαίτερες προσωπικές τους συνθήκες ζωής».  Ενώ ο Κωστής Παπαϊωάννου υπογραμμίζει πως:

«Παρά τις διαφορές ανά χώρα, το υπόβαθρο είναι κοινό. Ένα μείγμα από «λευκή υπεροχή», απομονωτισμό, αντισημιτισμό, ξενοφοβία, ισλαμοφοβία, σεξισμό, ομοφοβία, δεξιό λαϊκισμό, διάχυτη μνησικακία, αντι-διαφωτισμό, ιστορικό αναθεωρητισμό. Χωράνε εκεί εθνικιστές, παλαιοσυντηρητικοί, «αναρχοκαπιταλιστές», χριστιανοί φονταμενταλιστές, νεομοναρχικοί, νεοναζί και καθαρόαιμοι φασίστες. Ο Τραβέρσο κάνει λόγο για «μεταφασισμό», ένα εν εξελίξει φαινόμενο με συνέχειες (παρακαταθήκες του κλασικού φασισμού) και ρήξεις (χαλαρή ιδεολογία, μείγμα λαϊκισμού και ξενοφοβίας)»

Η alt right πλευρά της ΝΔ και η πολιτική ορθότητα ως αντιφεμινιστικό όχημα

Η ΝΔ ενώ δεν έχει υιοθετήσει δημόσια την Alt Right, κλείνει το μάτι συστηματικά στους οπαδούς της και «εκπαιδεύει» ολοένα και περισσότερο τους ψηφοφόρους της  στο περιβάλλον αυτό. Σύμφωνα δε με δημοσιεύματα, ο Στιβ Μπάνον, κατά πολλούς πρωτεργάτης της εκλογικής νίκης του Τραμπ, οπαδός της Alt Right και μετέπειτα επικεφαλής σύμβουλος στρατηγικής του Προέδρου, είχε επισκεφθεί δύο φορές την Αθήνα, προκειμένου να εκπαιδεύσει το επικοινωνιακό επιτελείο της Πειραιώς. Tην δεύτερη φορά, ως ομιλητής στο Athens Democracy Forum τον Οκτώβριο του 2019.

Διεθνή μέσα μάλιστα είχαν τότε αναρωτηθεί τι δουλειά έχει ένας αρνητής της δημοκρατίας σε ένα φόρουμ για τη δημοκρατία στην Αθήνα, όπου γεννήθηκε η δημοκρατία. Στο ίδιο φόρουμ ομιλητής, σε άλλο τραπέζι, ήταν και ο πρωθυπουργός Κ. Μητσοτάκης, αλλά και κορυφαία κυβερνητικά στελέχη.

Έτσι το κυβερνών πλέον κόμμα, μυήθηκε νωρίς στην επικοινωνία που στηρίζεται στον καταιγισμό των fake news, τον απόλυτο έλεγχο των ΜΜΕ, και στο τσίγγλισμα των πιο συντηρητικών αντανακλαστικών του κοινού, με τον τρόπο της Alt - Right. 

Με τη στάση του στο Μακεδονικό, χτύπησε την πρώτη φλέβα και πήρε μαζί του τους άστεγους ψηφοφόρους της ΧΑ. Ακολούθησε η παρουσία του Κυρανάκη στα «ρατσιστικά μπάρμπεκιου» (χαρακτηριστική alt right τακτική που θύμιζε rednecks στο Τέξας) και πλήθος δηλώσεων στελεχών της ΝΔ που μπερδεύουν γλυκά την ήρα με το στάρι.

Ήταν κι ο Μπογδάνος  με τις θέσεις του κατά του ακτιβιστικού φεμινισμού και την κρυφουπεράσπιση του  δικαιώματος της δεξιάς να συμπράττει με τους ναζί απέναντι στους μετανάστες αλλά και μια ακατανόητη σύνδεση του Μεταξά με τον Μπελλογιάννη. Αλλά κι ο Άδωνις Γεωργιάδης ο ένθερμος υποστηρικτής του Τραμπ.

Και άλλα στελέχη που χρησιμοποιούν την πολιτική ορθότητα ως αντιφεμινιστικό όχημα, κλασική πρακτική της Alt - Right, όπως ο συγγενής τους Τζήμερος που δήλωσε πως: «Το έμφυλο μίσος… είναι κυρίαρχο στοιχείο στις φεμι-ναζί ακτιβιστικές ομάδες, οι οποίες προσλαμβάνουν την ιδιότητα του λευκού straight άνδρα ως τουλάχιστον ποινικό αδίκημα, μη σου πω έγκλημα κατά της ανθρωπότητας».

Γοητευμένος από την Alt - Right και ο Τακης Θεοδωρόπουλος ο οποίος έγραψε «Δύσκολο να είσαι άνδρας και λευκός τη σήμερον ημέρα. Ακόμη δυσκολότερο αν δεν πάσχεις από τη νεύρωση της πολιτικής ορθότητας. Ας καταλάβεις επιτέλους ότι ζεις σ’ έναν κόσμο γεμάτο θύματα που σε θεωρούν θύτη τους. Νεοφεμινίστριες, ομοφυλόφιλοι, μαύροι, μουσουλμάνοι, μετανάστες, βίγκαν, σπισιστές. Όμως μην ανησυχείς υπέρ το δέον. Δεν αργεί εκείνη η μέρα που θα μπορείς κι εσύ να λες ότι είσαι θύμα και διεκδικείς τα δικαιώματά σου» (25 Απριλίου στην Καθημερινή).

Το crash test του νομοσχέδιου Τσιάρα

Κι έτσι φτάσαμε στην προπαγάνδα υπέρ του νομοσχέδιου Τσιάρα με τον  Μάριο Ανδρικόπουλο,  δικηγόρο και συνεργάτη του κ. Τσιάρα στην επεξεργασία του επίμαχου νομοσχεδίου,  να λέει ότι ο αντίπαλος «της συνεπιμέλειας, της αναγκαίας μεταρρύθμισης με επίκεντρο το παιδί», είναι «το τέρας του λαϊκισμού»: «Η προστασία από τον ενδοοικογενειακή βία κατά το Νόμο και τις Διεθνείς Συμβάσεις δεν κάνει διακρίσεις. Αφορά γυναίκες, άνδρες και παιδιά αδιακρίτως. Είναι συνεπώς αδιανόητο να στοχοποιείται εκ προοιμίου ο μισός γονεϊκός πληθυσμός -οι πατέρες- ως εν δυνάμει κακοποιητικοί, με κριτήριο μόνο το φύλο».

Εδώ έχουμε την πλήρη ενσωμάτωση της Alt - Right κουλτούρας που μετατρέπει τους άνδρες συλλήβδην σε θύματα. Ρατσισμός εναντίον των ανδρών που θα έλεγε και ο Όρμπαν και τα men’s rights groups. Ομοίως λειτουργεί και το στερεότυπο ενάντια στα ΛΟΑΤΚΙ καθώς οι οπαδοί της Alt-Right θεωρούν πως τα δικαιώματα τους απειλούν τους ετεροφυλόφιλους.

Είχαμε καθηγήτρια η οποία υπερασπιζόμενη το νομοσχέδιο στη βουλή, έκανε αναφορά σε «αυθεντίες» ψευδοεπιστήμονες που έχουν υπερασπιστεί την άποψη πως σε μερικές γυναίκες μπορεί να αρέσει ο βιασμός και πως η παιδοφιλία είναι ένας τρόπος... όπως η ζωοφιλία.

Είχαμε και πρόθυμους δημοσιογράφους να δηλώνουν στα κανάλια πως πληρώνουν πολύ ακριβά μερικοί άνδρες το νοίκι των εννέα μηνών! Είχαμε όμως και δεκάδες καθαρόαιμους εκφραστές της Alt - Right, που κατέκλυσαν τα social media με ύβρεις κατά των γυναικών και ιδιαίτερα των φεμινιστριών οι οποίες «....θα δουν τι θα πάθουν μόλις ψηφιστεί το νομοσχέδιο» και οι οποίοι μιλούν για ρατσισμό κατά των ανδρών στην Ελλάδα.

Δεν θέλω να φανταστώ με ποιον τρόπο θα οπλίσει τα χέρια ορισμένων το νομοθέτημα Τσιάρα. Θέλω να πιστεύω όμως, πως τα αντανακλαστικά ενός κόσμου που πολέμησε για την καταψήφιση του νομοσχέδιου θα ισχυροποιηθούν. Υπάρχει σοβαρός λόγος να είμαστε ανήσυχοι βλέποντας το έδαφος που ολοένα κερδίζει η Alt- Right στην Ευρώπη. Αλλά και την κανονικοποίηση των μεθόδων της από κατεστημένες πολιτικές δυνάμεις όπως η ΝΔ. Κυρίως όμως, βλέποντας την πλήρη αποτελεσματικότητα της μεθοδολογίας της προπαγάνδας που αντιστρέφει τους ρόλους θύτη και θύματος, δίνοντας δηλητηριώδη τροφή σε έναν κόσμο που ψάχνει απεγνωσμένα να πιαστεί από κάπου, ελλείψει εμφανούς συστήματος αξιών και πολιτικών, από τις προοδευτικές δυνάμεις.

Φωτεινή Λαμπρίδη
tvxs.gr

ΑΡΣΗ ΤΗΣ ΠΑΤΕΝΤΑΣ ΤΩΝ ΕΜΒΟΛΙΩΝ

Το Ευρωκοινοβούλιο ψήφισε χθες υπέρ της άρσης της πατέντας των εμβολίων. Σε μία ηρωική επίδειξη οσφυοκαμψίας προς τα μεγάλα συμφέροντα τα Υγείας, οι ευρωβουλευτές της Νέας Δημοκρατίας ψήφισαν «όχι», όπως και σύσσωμη Δεξιά και η Ακροδεξιά της γριάς ηπείρου. Καθ’ εις εφ’ ω ετάχθη. Άλλοι δίπλα στον άνθρωπο, άλλοι δίπλα στο χρήμα. Ακόμα και ο Κυμπουρόπουλος, από τον οποίον θα περίμενε κανείς μία κάποια ευαισθησία σε τέτοια θέματα. Μη βδελύσσεστε και μη φτύνετε στον κόρφο σας, αγαπητοί αναγνώστες: εσείς τη στείλατε εκεί τη Ντριμ-Τιμ με τον Ζαγοράκη, τη Σπυράκη, τον Κύρτσο και την υπερασπίστρια του Νίκου Γεωργιάδη. Δεν πήγαν μόνοι τους στις Βρυξέλλες και στο Στρασβούργο.

Ο Αλέξης Παπαχελάς ομολογεί μέσα από την Καθημερινή ότι ένεκα της πανδημίας έρχονται δύσκολες μέρες και οδυνηρή λιτότητα στην οικονομία. «Τα ελλείμματα, που έχουν ήδη φτάσει σε δυσθεώρητα ύψη, δεν μπορούν να μειωθούν χωρίς περιοριστικά μέτρα, με προφανές πολιτικό και κοινωνικό κόστος». Και τι μας το λέτε, μίστερ; Τα δικά σας τα μαγαζιά ήταν αυτά που μας φόρτωσαν μία ανίκανη κυβέρνηση, που τρώει με χρυσές μασέλες μέσα στην πανδημία.

Εμείς, εάν ήταν στο χέρι μας, θα επιλέγαμε να περάσουμε την εποχή του κορονοϊού στην Κούβα, που φτιάχνει δικά της εμβόλια, έχει ελάχιστα κρούσματα, εμβολιάζει ακόμα και τους τουρίστες, εξάγει προϊόντα βιοτεχνολογίας και έχει κάθε δικαίωμα να κοκορεύεται ότι πέτυχε ιατρικό θαύμα. Επιπλέον, διαθέτει παραλίες καλύτερες από τις ελληνικές, μουσική ονειρεμένη και ρούμι γουλιά και συγχώριο.

του Νίκου Παπαδογιάννη (Εφημερίδα Documento)

santa syriza