Showing posts with label Δασκάλα. Show all posts
Showing posts with label Δασκάλα. Show all posts

Thursday, 27 July 2023

Άντον Τσέχωφ, Ένας αριθμός

 Renoir In The 20th Century': A Master's Last Works : NPR

 Άντον Τσέχωφ, Ένας αριθμός

 

Τις προάλλες
φώναξα στο γραφείο μου τη δεσποινίδα Ιουλία, τη δασκάλα των παιδιών. Έπρεπε να
της δώσω το μισθό της.


- Κάθισε να
κάνουμε το λογαριασμό, της είπα. Θα 'χεις ανάγκη από χρήματα και συ ντρέπεσαι να
ανοίξεις το στόμα σου... Λοιπόν... Συμφωνήσαμε για τριάντα ρούβλια το μήνα...


- Για σαράντα.


- Όχι, για
τριάντα, το έχω σημειώσει. Εγώ πάντοτε τριάντα ρούβλια δίνω στις δασκάλες...
Λοιπόν, έχεις δύο μήνες εδώ...


- Δύο μήνες και
πέντε μέρες...


- Δύο μήνες
ακριβώς... Το 'χω σημειώσει... Λοιπόν, έχουμε εξήντα ρούβλια. Πρέπει να βγάλουμε
εννιά Κυριακές... Δε δουλεύετε τις Κυριακές. Πηγαίνετε περίπατο με τα παιδιά.
Έπειτα έχουμε τρεις γιορτές...


Η Ιουλία έγινε
κατακόκκινη και άρχισε να τσαλακώνει νευρικά την άκρη του φουστανιού της, μα δεν
είπε λέξη.


- Τρεις
γιορτές... μας κάνουν δώδεκα ρούβλια το μήνα... Ο Κόλιας ήταν άρρωστος τέσσερις
μέρες και δεν του έκανες μάθημα... Μονάχα με τη Βαρβάρα ασχολήθηκες... Τρεις
μέρες είχες πονόδοντο και η γυναίκα μου σου είπε να αναπαυτείς μετά το φαγητό...
Δώδεκα και εφτά δεκαεννιά. Αφαιρούμε, μας μένουν... Χμ! σαράντα ένα ρούβλια...
Σωστά;


Το αριστερό μάτι
της Ιουλίας έγινε κατακκόκινο και νότισε. Άρχισε να τρέμει το σαγόνι της. Την
έπιασε ένας νευρικός βήχας, έβαλε το μαντίλι στη μύτη της, μα δεν έβγαλε άχνα.


- Την παραμονή
της πρωτοχρονιάς έσπασες ένα φλιτζάνι του τσαγιού με το πιατάκι του... Βγάζουμε
δύο ρούβλια... Το φλιτζάνι κάνει ακριβότερα γιατί είναι οικογενειακό κειμήλιο,
μα δεν πειράζει... Τόσο το χειρότερο! Προχωρούμε! Μια μέρα δεν πρόσεξες τον
Κόλια, ανέβηκε ο μικρός στο δέντρο και έσκισε το σακάκι του... Βγάζουμε άλλα
δέκα ρούβλια... Άλλη μια μέρα που δεν πρόσεχες, έκλεψε μια καμαριέρα τα μποτάκια
της Βαρβάρας. Πρέπει να 'χεις τα μάτια σου τέσσερα, γι' αυτό σε πληρώνουμε...
Λοιπόν, βγάζουμε άλλα πέντε ρούβλια. Στις δέκα του Γενάρη σε δάνεισα δέκα
ρούβλια...


- Όχι, δεν έγινε
τέτοιο πράμα. μουρμούρισε η Ιουλία.


- Το 'χω
σημειώσει!


- Καλά...


- Βγάζουμε είκοσι
επτά ρούβλια, μας μένουν δεκατέσσερα…


Τα μάτια της
Ιουλίας γέμισαν δάκρυα. Κόμποι ιδρώτα γυάλιζαν πάνω στη μύτη της. Κακόμοιρο
κορίτσι!


- Μα εγώ μια φορά
μονάχα δανείστηκα χρήματα. Μονάχα τρία ρούβλια, από την κυρία, μουρμούρισε η
Ιουλία και η φωνή της έτρεμε.......Αυτά είναι όλα όλα που δανείστηκα.


- Μπα; Και γω δεν
τα είχα σημειώσει αυτά. Λοιπόν, δεκατέσσερα έξω τρία, μας μένουν έντεκα. Πάρε τα
χρήματά σου, αγαπητή μου! Τρία... τρία, τρία.... ένα και ένα... Πάρ' τα...


Και της έδωσα
έντεκα ρούβλια. Τα πήρε με τρεμουλιαστά δάχτυλα και τα έβαλε στην τσέπη της.   


- Ευχαριστώ,
ψιθύρισε.


Πετάχτηκα ορθός
και άρχισα να βηματίζω πέρα δώθε στο γραφείο. Με έπιασαν τα δαιμόνια μου.


- Και γιατί με
ευχαριστείς;


- Για τα χρήματα.


- Μα, διάολε, εγώ
σε έκλεψα, σε λήστεψα! Και μου λες κι ευχαριστώ;


- Οι άλλοι δε μου
'διναν τίποτα!...


- Δε σου 'διναν
τίποτα. Φυσικά!... Σου έκανα μια φάρσα για να σου γίνει σκληρό μάθημα.


Πάρε τα ογδόντα
σου ρούβλια! Τα είχα έτοιμα στο φάκελο! Μα γιατί δε φωνάζεις για το δίκιο σου;
Γιατί στέκεσαι έτσι σαν χαζή; Μπορείς να ζήσεις σ' αυτό τον κόσμο αν δεν
πατήσεις λίγο πόδι, αν δε δείξεις τα δόντια σου;    Γιατί είσαι άβουλη;


Μουρμούρισε
μερικά ευχαριστώ και βγήκε.


 

Wednesday, 24 April 2013

Πού διανυκτερεύσατε μετά το πέρας του χορού, κυρία δασκάλα;

Tης Δέσποινας Μηλιώνη
(Εκπαιδευτικός Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης)


Πριν από λίγες ημέρες έπεσε στην αντίληψή μου διαδικτυακά
έγγραφο με το οποίο ο επιθεωρητής της περιοχής Φιλιατρών, εν έτος 1963, καλεί
τη δασκάλα να απολογηθεί γιατί τόλμησε να πάει σε ένα χορό με κάποιο κύριο!
Αρχικά μου φάνηκε διασκεδαστικό το περιεχόμενό του, στη συνέχεια όμως
αναρωτήθηκα αν εκείνη η πραγματικότητα είναι πολύ μακριά από την πραγματικότητα
που έχουμε να αντιμετωπίσουμε σήμερα και από αυτή που θα έχουμε στο άμεσο
μέλλον.

--------------------------------------------------------------

«ΒΑΣΙΛΕΙΟΝ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ
ΕΠΙΘΕΩΡΗΤΗΣ ΣΤΟΙΧ. ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΕΩΣ
ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΣ ΦΙΛΙΑΤΡΩΝ
Αρ. πρωτ. 91
Εν Φιλιάταις τη 15-1-63

Π Ρ Ο Σ: Την δημοδιδασκάλισσαν του σχολείου Κεραμίτσης Κ.
Σταυρούλα Πυλιώτου (μέχρι σήμερα διατελέσασαν εν αποσπάσει εις σχολείον Αγίου Νικολάου).

Έχοντες υπ΄ όψιν τα αναγραφόμενα εις την υπό σημερινήν
ημερομηνίαν τηλεγραφικήν αναφοράν σας, γνωρίζομεν εις υμάς ότε η προ τριημέρου
(12ην τρέχοντος μηνός και ημέραν Σάββατον) επιδειχθείσα εκ μέρους σας
επαίσχυντος συμπεριφορά επροξένησεν εις ημάς τε, ως Νόμω εντεταλμένον δια την
παρακολούθησιν και τον έλεγχον των πράξεών σας ως δημοσίου υπαλλήλου, καθώς και
εις την ευυπόληπτον κοινωνίαν της πόλεως Φιλιατών οδυνηράν εντύπωσιν.

Διερωτώμεθα: Κατά ποίαν λογικήν, Διδασκάλισσα υμείς, έχετε το
δικαίωμα να περιφρονήτε ασυστόλως και ανερυθρυριάσθως το Δημόσιον αίσθημα και
να περιέρχησθε νύκτωρ τη συνοδεία ανδρός ουδεμίαν επισήμως έχοντος θεμιτήν
σχέσιν με υμάς και δι΄ ιδιωτικού του αυτοκινήτου την περιοχήν της περιφερείας
μας και να προσέρχησθε μετ΄ αυτού εις δημόσιον χορόν (ως ο προχθεσινός) εις την
Λέσχην φρουράς Φιλιατών;

Εις ποίαν πώρωσιν άραγε έφθασεν η συνείδησία σας, όταν
προσερχόμενη εις τον εν λόγω δημόσιον χορόν μετά του εν λόγω ανδρός
καταλαμβάνητε θρασύτατα μετ΄ αυτού θέσιν εις τράπεζαν γειτονικήν προς την του
προϊσταμένου Επιθεωρητού σας και παραλείπητε και την στοιχειωδεστέραν εκδήλωσιν
κοινωνικής αγωγής, την του χαιρετισμού προς αυτόν;

Ποίος σας έδωσε το δικαίωμα να διασύρητε κατά τον επαίσχυντον
αυτόν τρόπον την υπόληψιν και την τιμήν της εναρέτου οικογενείας των Διδασκάλων
μου;

Πού κατεχωρήσατε τας επί ώραν μακράν και κατ΄ επανάληψιν
απευθυνθείσας προς το άτομόν σας εκ μέρους υμών νουθεσίας και συμβουλάς επί του
ιδίου θέματος της συμπεριφοράς σας;

Πώς είναι δυνατόν να έχωσι πλέον εμπιστοσύνην εις την
διαδασκάλισσαν των αθώων τέκνων των οι ταλαίπωροι κάτοικοι του χωρίου Άγιος
Νικόλαος, όταν παρακολουθούν μετά βδελυγμίας τας ανόμους νυκτερινάς δι΄
αυτοκινήτου περιπλανήσεις σας; Κατόπιν τοων ανωτέρω και συμφώνως προς τας
διατάξεις των άρθρων 131,132,160 και 161 του Νόμου 1811/51 καλούμεν υμάς, όπως
εντός εικοσιτετραώρου από λήψεως παρούσης απολογηθήτε εγγράφως αναφέρουσα τους
λόγους του ως ανωτέρω ολισθήματός σας.

Εν τη περί ής ο λόγος απολογία σας δέον όπως δώσητε απόκρισην
και εις τα εξής ερωτήματα:
  1. Πού διανυκτερεύσατε από της 3ης μετά μεσονύκτιον ώρας και μετά το πέρας του χορού;
  2. Πώς απεμακρύνθητε εκ της έδρας σας άνευ αδείας της υπηρεσίας και
  3. Αναφέρατε εις τον κ. Διευθυντήν του σχολείου σας περί της απομακρύνσεώς σας εκ της έδρας, περί του σκοπού της εις Φιλιάτες ελεύσεώς σας και περί του τρόπου και χρόνου αναχωρήσεως και επανόδου σας.
Ο επιθεωρητής

Αναστάσιος Χ. Γκόβελας»

--------------------------------------------------------------


Μπορεί να μην καλεστεί η δασκάλα σήμερα σε απολογία γιατί δέχτηκε μια ανδρική παρουσία για παρέα της και με αυτό σκανδάλισε την τοπική κοινωνία αλλά πόσο μακριά είμαστε από το να καλεστεί σε απολογία και να τεθεί σε διαθεσιμότητα γιατί έχει συζυγικές ή οικονομικές διαφορές; Τέτοιου είδους φαινόμενα έχουν αρχίσει ήδη να εμφανίζονται στον ορίζοντα. Χαρακτηριστικό είναι το παράδειγμα του εκπαιδευτικού από το Λύκειο Πελοπίου Ηλείας που τέθηκε «αυτοδίκαια» σε αργία επειδή μηνύθηκε από κάποιον με τον οποίο είχε οικονομικές διαφορές, καθώς πραγματοποιήθηκε η υπαγωγή του στις διατάξεις του Ν. 4057/2012 «περί διαθεσιμότητας, αργίας ένεκα ανάρμοστης συμπεριφοράς εκτός υπηρεσίας», σε συνδυασμό με το Ν.4093/2012. Το ίδιο συνέβη και με νηπιαγωγό στη Μυτιλήνη, εξαιτίας αντιδικίας με εργολάβο οικοδομών από τον οποίο αγόρασε ένα σπίτι (η συγκεκριμένη νηπιαγωγός, μάλιστα, είναι σύζυγος βουλευτή της Ν.Δ.). Πρόσφατα δάσκαλος του Ειδικού Δημοτικού Σχολείου Λάρισας για παιδιά με αυτισμό παραπέμφθηκε από το διευθυντή Π.Ε. Λάρισας στο πειθαρχικό συμβούλιο με την ίδια κατηγορία και κινδυνεύει να τιμωρηθεί με την ποινή της απόλυσης διότι συμμετέχοντας στη διαδήλωση της 25ης Μαρτίου 2012 στη Λάρισα, συνελήφθη αναίτια από τις αστυνομικές δυνάμεις και παραπέμφθηκε σε δίκη με την ψεύτικη, σύμφωνα με τον ίδιο, κατηγορία της αντίστασης κατά της αρχής. Και τα παραδείγματα συνεχώς αυξάνονται…

Μπροστά στην υλοποίηση της απόφασης της Τρόικας για απολύσεις στο δημόσιο, η Κυβέρνηση ρίχνει τη ρετσινιά του επίορκου στιγματίζοντας ανθρώπους και υπολήψεις. Έτσι φτάσαμε σε σημείο που είμαστε όλοι εν δυνάμει επίορκοι, καθώς όλοι μπορεί να έχουμε ή να αποκτήσουμε κάποια αστική διαφορά, κινδυνεύει να ποινικοποιηθεί ο συνδικαλισμός και το αναπόσπαστο δικαίωμα της συμμετοχής σε απεργίες και συλλαλητήρια και κοντεύουμε να μετατραπούμε σε φοβισμένα ανθρωπάκια που κοιτούν μονάχα τη δουλειά τους. Και όλα αυτά τώρα που θα έπρεπε να υψώσουμε το ανάστημά μας. Τώρα που θα έπρεπε να τους δείξουμε πως δεν μπορούμε να ανεχτούμε άλλο τέτοιου είδους πολιτικές. Τώρα που το ποτήρι έχει ξεχειλίσει.

Το κράτος τότε, όπως και σήμερα, φροντίζει να έχει υπό πλήρη έλεγχο τους εκπαιδευτικούς, τους δημοσίους υπαλλήλους, την κοινωνία γενικότερα. Τα ερωτήματα που τίθενται από τον επιθεωρητή αποδεικνύουν ακριβώς αυτό. «Πώς απεμακρύνθητε εκ της έδρας σας άνευ αδείας της υπηρεσίας; Αναφέρατε εις τον κ. Διευθυντήν του σχολείου σας περί της απομακρύνσεώς σας εκ της έδρας, περί του σκοπού της εις Φιλιάτες ελεύσεώς σας και περί του τρόπου και χρόνου αναχωρήσεως και επανόδου σας;». Ουσιαστικά επιδιώκεται να ασκείται απόλυτη εξουσία επάνω στον εργαζόμενο, ο οποίος επιβάλλεται να δίνει αναφορά στον προϊστάμενό του για κάθε του κίνηση, ακόμα και για γεγονότα που, σαφώς, αφορούν προσωπικά δεδομένα. Το ίδιο επιδιώκεται και σήμερα. Ο πλήρης, δηλαδή, έλεγχος των πολιτών.

Πόσο υποκριτικά φαντάζουν όλα; Το κράτος, άραγε, δε γνωρίζει πόσοι και ποιοι δημόσιοι υπάλληλοι δεν πράττουν σωστά τη δουλειά για την οποία προσλήφθηκαν; Τόσα χρόνια οι πολιτικές ηγεσίες κλείνουν τα μάτια σε φαινόμενα διαφθοράς δημοσίων υπαλλήλων. Αυτό είναι επιλογή και όχι τυχαίο γεγονός. Κάνοντας τα στραβά μάτια σε κάποιους τελωνειακούς, εφοριακούς, γιατρούς, πολεοδόμους (και όχι μόνο) που ΄΄τα παίρνουν΄΄ κάτω από το τραπέζι, τους κρατούν στο χέρι και τους χειρίζονται, όποτε αυτό απαιτείται. Είναι πολιτική επιλογή η μη καταπολέμηση της διαφθοράς. Αυτό φαίνεται ακόμα πιο έντονα σήμερα. Σήμερα που χρησιμοποιείται η κατάσταση αυτή για να απολυθούν, όχι φυσικά οι κάποιοι λίγοι ανάξιοι και ΄΄λερωμένοι΄΄ υπάλληλοι αλλά 150.000 άνθρωποι. Θα τσαλαπατηθεί η αξιοπρέπειά τους, θα τους φορεθεί η ταμπέλα του επίορκου και θα μείνουν χωρίς δουλειά και ελπίδα, αφού στην υφιστάμενη οικονομική κατάσταση της χώρας δεν προβλέπεται να καταφέρουν να βρουν μια άλλη εργασία. Όλο αυτό, βέβαια, δουλεύεται στην κοινωνία από τα κανάλια, τις εφημερίδες και την Κυβέρνηση εδώ και αρκετά χρόνια με παραδείγματα ΄΄ποταπών υπαλλήλων που πληρώνει ο κοσμάκης για να κάθονται΄΄ και με την εμφύτευση μιας ανούσιας κόντρας και έχθρας μεταξύ δημόσιου και ιδιωτικού τομέα.

Τα αντανακλαστικά της κοινωνίας, παρ’όλα αυτά, αποδεικνύονται αργά, έως σχεδόν ανύπαρκτα. Βρισκόμενος σε λήθαργο, ο λαός ανέχεται και υποτάσσεται και με αυτή τη στάση ουσιαστικά συναινεί. Συναινεί στην πολιτική της φτωχοποίησης και εξαθλίωσης των ανθρώπων, της εξαφάνισης του κοινωνικού κράτους, της παραχώρησης κυριαρχικών δικαιωμάτων της χώρας, του ξεπουλήματος της περιουσίας του. Το πρόβλημα μπορεί να αντιμετωπιστεί, όμως, μόνο όταν ο ίδιος αποφασίσει να πάρει τη ζωή του στα χέρια του. Όταν συνειδητοποιήσει πως το σενάριο ενός σούπερ σωτήρα που θα έρθει από το πουθενά και θα φέρει τη λύτρωση, δεν μπορεί να είναι άλλο από ένα παραμύθι για μικρά παιδιά ή ανόητους. Όταν αλλάξει το πολιτικό σκηνικό και τους συσχετισμούς και δεν αρκεστεί στην απλή ανάθεση της επίλυσης κάθε προβλήματος αλλά ασκήσει πίεση, δουλέψει συνδιαμορφώνοντας απόψεις, οργανωθεί. Τότε και μόνο τότε, ο κάθε επιθεωρητής στο εσωτερικό αλλά και στο εξωτερικό αυτής της χώρας, θα αποδυναμωθεί και θα μπορέσουμε με αξιοπρέπεια να δουλέψουμε τη λύση του προβλήματος.

grsail είπε...

Εμ' αν ήταν με τρομοκρατία και αυταρχισμό να λύσουμε τα προβλήματα του Δημόσιου τομέα που χρονίζουν για 180 χρόνια, τότε όλοι θα ήμασταν ‘managers’ ...

Μανιφέστο για τη Συμπαράταξη της Σοσιαλδημοκρατίας, της Ριζοσπαστικής Αριστεράς και της Πολιτικής Οικολογίας

Αναλυτικά το «Μανιφέστο για τη Συμπαράταξη της Σοσιαλδημοκρατίας, της Ριζοσπαστικής Αριστερ...