Saturday, 16 February 2019

Π. Σκουρλέτης: Σύγκλιση δυνάμεων για ένα προοδευτικό, αριστερό πόλο κατά του νεοφιλελευθερισμού (βίντεο)


«Στο πλαίσιο της διαμόρφωσης ενός κεντροαριστερού-προοδευτικού πόλου,
προσπαθούμε να δημιουργήσουμε μία τέτοια συνεργασία και σύγκλιση
προσώπων, δυνάμεων, κινήσεων, σε μία σαφή προγραμματική πρόταση, η οποία
θα επηρεάσει τα πράγματα στην μετά τα μνημόνια εποχή», είπε ο
γραμματέας της ΚΕ του ΣΥΡΙΖΑ, Πάνος Σκουρλέτης, σε συνέντευξή του ΕΡΤ,
το πρωί του Σαββάτου 16/2

 





«Στο πλαίσιο της διαμόρφωσης ενός κεντροαριστερού-προοδευτικού πόλου,
προσπαθούμε να δημιουργήσουμε μία τέτοια συνεργασία και σύγκλιση
προσώπων, δυνάμεων, κινήσεων, σε μία σαφή προγραμματική πρόταση, η οποία
θα επηρεάσει τα πράγματα στην μετά τα μνημόνια εποχή», είπε ο
γραμματέας της ΚΕ του ΣΥΡΙΖΑ, Πάνος Σκουρλέτης, σε συνέντευξή του ΕΡΤ.


Μιλώντας για τον ανασχηματισμό,
σημείωσε ότι προέκυψε, κυρίως, λόγω των κενών που δημιούργησαν οι
υποψηφιότητες της κ. Νοτοπούλου και του κ. Ηλιόπουλου, ενώ αιτιολογώντας
την επιλογή των κ.κ. Μωραίτη και Τόλκα, οι οποίοι προέρχονται από τον
χώρο του ΚΙΝΑΛ, είπε ότι «έχουμε δει μία ριζική αναμόρφωση στο κοινωνικό
πεδίο, έχει αλλάξει ο πολιτικός χάρτης και αυτό αποτυπώνεται και σε
αυτό το επίπεδο».


Σχολιάζοντας την κριτική που ασκούσαν στον ΣΥΡΙΖΑ, κατά το παρελθόν,
αυτά τα δύο πρόσωπα, ο κ. Σκουρλέτης είπε ότι «δεν είναι κακό κάποιος να
μετατοπίζεται» και τόνισε ότι «αυτός που μετατοπίστηκε δεν είναι η
κυβέρνηση ούτε ο ΣΥΡΙΖΑ» και χαρακτήρισε ως «δείγμα υγείας και πολιτικής
ωρίμανσης αν κάποιος αισθάνεται την ανάγκη να συμπορευτεί με άλλον
χώρο, αναγνωρίζοντας ότι υπάρχει αυτή πολιτική αναγκαιότητα».


Για την κριτική που άσκησε το ΚΙΝΑΛ για την επιλογή των συγκεκριμένων
προσώπων και την κατηγορία περί «λεηλάτησης» του χώρου της
Κεντροαριστεράς από τον ΣΥΡΙΖΑ, ο Π. Σκουρλέτης σχολίασε ότι είναι «μία
ομολογία αδυναμίας» λόγω έλλειψης αυτοπεποίθησης. «Όταν η κ. Γεννηματά
προτάσσει τη στρατηγική ήττα του ΣΥΡΙΖΑ ως το διακύβευμα των επόμενων
εκλογών, δηλαδή τη νίκη της ΝΔ, περιμένετε οι προοδευτικοί πολίτες να
μείνουν σ΄αυτό το χώρο; Τον εγκαταλείπουν ολοταχώς» σημείωσε.



https://youtu.be/miRM6raR2w4







Όπως είπε ο γραμματέας του ΣΥΡΙΖΑ, το ΚΙΝΑΛ επιθυμεί τη νίκη των
δυνάμεων της συντηρητικής παράταξης, ενώ και σε προγραμματικό επίπεδο,
δεν υπάρχει «απαγκίστρωση από τις νεοφιλελεύθερες προτάσεις αυτού του
χώρου». «Δεν μπορεί η κ. Γεννηματά να λέει ότι έχουμε πολιτική ίσων
αποστάσεων» είπε και πρόσθεσε ότι δεν κατανοεί την πολιτική των ίσων
αποστάσεων από αυτούς που πιστεύουν στην «αχαλίνωτη, στην ασύδοτη αγορά»
και στην αριστερή πρόταση που θεωρεί ότι πρέπει να προστατεύεται ως
δημόσιο αγαθό, η υγεία, η Παιδεία και τα εργασιακά δικαιώματα.


Απαντώντας στους ισχυρισμούς περί μετάλλαξης του ΣΥΡΙΖΑ σε ΠΑΣΟΚ,
ο κ. Σκουρλέτης σημείωσε ότι είναι ένα ζήτημα που τίθεται από αυτούς
που αντιπολιτεύονται τον ΣΥΡΙΖΑ και θέλουν να τον προβοκάρουν. «Ο ΣΥΡΙΖΑ
εξέφρασε το 36% του ελληνικού κόσμου, κάνοντας κριτική σε αυτό που
γνωρίσαμε ως ΠΑΣΟΚ και όταν ο κόσμος φεύγει από το ΠΑΣΟΚ ή το ΚΙΝΑΛ, δεν
θέλει, ερχόμενος ή πλησιάζοντας τον ΣΥΡΙΖΑ, να δει μπροστά του αυτό το
οποίο εγκατέλειψε» τόνισε. Πρόσθεσε δε, ότι ο κόσμος έχει την ωριμότητα
για να κατανοεί και τους καρεκλοκένταυρους, αλλά και αυτούς που
συνειδητοποιούν τα αδιέξοδα μίας πορείας και συστρατεύονται σε μία
πρόταση «που θα είναι η συνάντηση της Αριστεράς με τον ευρύτερο
προοδευτικό χώρο, σε ισότιμη βάση».


Μιλώντας για την διαμόρφωση ενός προοδευτικού πόλου,
ο κ. Σκουρλέτης αναφέρθηκε στην συνειδητοποίηση της ανάγκης και στην
Ελλάδα και στην Ευρώπη, να βρεθούν δυνάμεις για να μπορέσει να
διαμορφωθεί αυτή η νέα προγραμματική πρόταση, με σεβασμό της κάθε
προσωπικότητας ή κίνησης. Όπως είπε, ήδη, για την υπεράσπιση της
Συμφωνίας των Πρεσπών δημιουργήθηκε ένα μέτωπο «πολύ πέρα από τις
δυνάμεις που εκφράζει σήμερα ο ΣΥΡΙΖΑ».


Ερωτηθείς αν στον χώρο αυτό μπορούν να ενταχθούν πρόσωπα, όπως η κ.
Κουντουρά, η κ. Παπακώστα ή ο κ. Κουίκ, είπε ότι δεν μπορεί να
χαρακτηρίζεται από τη συμμετοχή δυνάμεων που προέρχονται από τον
συντηρητικό χώρο, προσθέτοντας ωστόσο: «Από τη στιγμή που συστρατεύονται
σε μία πρόταση, γιατί όχι;» και πρόσθεσε ότι με τα πρόσωπα αυτά
«δοκιμασμένα συνεργαστήκαμε τα προηγούμενα χρόνια». Είπε ακόμα,
ερωτηθείς σχετικά, ότι σε καμία περίπτωση δεν θα τους χαρακτήριζε
ακροδεξιούς. «Δεν είδα κανένα ακροδεξιό να υποστηρίζει τη Συμφωνία των
Πρεσπών» συμπλήρωσε.


Σχετικά με τον Πάνο Καμμένο και όσα καταλογίζει στην
κυβέρνηση, ο κ. Σκουρλέτης, παραφράζοντας το τραγούδι, είπε «άσ'τον να
λέει, άσ' τον να πεί…» και πρόσθεσε ότι αποτέλεσε ένα εταίρο σε δύσκολη
εποχή για τη χώρα, αλλά «ο κύκλος έκλεισε». «Αντιλαμβάνομαι τη δυσκολία
που έχει στο να επιδιώκει να βρίσκεται στο επίκεντρο της πολιτικής ζωής
μέσα από δραματικές δηλώσεις, αλλά δεν μπορούμε να ασχολούμαστε πια με
αυτόν», είπε.


Σε ό, τι αφορά την πρόωρη προσφυγή στις κάλπες, τον ερχόμενο Μάιο,
τόνισε ότι δεν είναι στους σχεδιασμούς της κυβέρνησης. «Έχουμε κάποιους
μήνες, μέχρι το φθινόπωρο του 2019 μπροστά μας για να μπορέσουμε να
βαθύνουμε αυτό το δρόμο που μας απομακρύνει από τις πολιτικές λιτότητας»
είπε, προσθέτοντας πάντως, ότι «ποτέ στην πολιτική δεν μπορείς να λες
ποτέ», γιατί οι επιλογές δεν γίνονται από έναν, όπως είπε.


Για τη ρύθμιση για τα «κόκκινα» δάνεια, ο κ.
Σκουρλέτης είπε ότι «μέλημά μας είναι να προστατεύσουμε την πρώτη, λαϊκή
κατοικία». Όπως είπε, με τις νέες ρυθμίσεις αυτό επιτυγχάνεται, για
περίπου 200 με 250.000 νοικοκυριά και πρόσθεσε ότι εντάσσεται και η
προστασία πρώτων κατοικιών που είχαν υποθηκευτεί για επιχειρηματικά
δάνεια και το κυριότερο «μπαίνουμε στη λογική, όχι μόνο της προστασίας,
αλλά και της επιδότησης της αποπληρωμής του δανείου» ενώ ταυτόχρονα,
όπως είπε, αποκαθιστάται ο ρόλος των τραπεζών, τονίζοντας ότι δεν
υπάρχουν εύκολες λύσεις.


Όσον αφορά τις διαφοροποιήσεις από κυβερνητικούς βουλευτές στο ζήτημα
της συνταγματικής αναθεώρησης και συγκεκριμένα του άρθρου 30 περί
εκλογής του Προέδρου της Δημοκρατίας, είπε ότι αποτελούν δημοκρατική
κατάκτηση, στη βάση της ελευθερίας της συνείδησης του καθενός.


Τέλος, για την προαναγγελία της υποστήριξης του νυν Προέδρου, Προκόπη
Παυλόπουλου, για την επόμενη θητεία, είπε ότι είναι «υγιές να ανοίγει
κανείς τα χαρτιά του» κάτι που δεν είχε κάνει η προηγούμενη κυβέρνηση,
όπως είπε και πρόσθεσε ότι ο νυν Πρόεδρος είναι υποδειγματικός στην
άσκηση των καθηκόντων του.








Στο φροντιστήριο της Ζίμενς (Παντελής Μπουκάλας - Καθημερινή)


Πόσα μαθήματα μπορεί να αντλήσει κανείς από την απολογία του κ. Θεόδωρου Τσουκάτου για την εμπλοκή του στο σκάνδαλο Ζίμενς;




Πόσα μαθήματα μπορεί να αντλήσει κανείς
από την απολογία του κ. Θεόδωρου Τσουκάτου για την εμπλοκή του στο
σκάνδαλο Ζίμενς; Οσα αντέχει η όρεξή του. Δηλαδή η ιδεολογία του, η
σχέση του (τωρινή ή παλαιότερη) με κάποιον κομματικό μηχανισμό, το πόστο
του στο αθεράπευτα κομματιζόμενο μιντιακό σύστημα, οι αντιλήψεις του
για τις σχέσεις ηθικής και πολιτικής· άλλοι, παλιομοδίτες πιθανόν,
θεωρούν αυτονόητο ότι πρέπει να υπάρχουν, ενώ άλλοι, περισσότερο
ανοιχτόμυαλοι, κρίνουν αυτονόητο πως είναι αδιανόητο να υπάρχουν, καθότι
κάτι τέτοιο θα αποδεικνυόταν αντιπαραγωγικό. Αφήστε που, δίχως
ιδιωτικές χορηγίες, τα κόμματα θα αναγκάζονταν να δανείζονται από τις
τράπεζες για να τα φέρνουν βόλτα. Και επειδή δεν θα τα κατάφερναν να
ανταποκριθούν στα χρέη τους προς την πρώτη τράπεζα, θα έπαιρναν δάνειο
και από δεύτερη, και τρίτη. Στο τέλος θα κοκκίνιζαν – όχι από την ντροπή
τους, εννοείται. Και θα απαιτούσαν «κούρεμα».



Το πρώτο μάθημα, λοιπόν, είναι ότι οι προς κόμματα επιδοτήσεις από
επιχειρηματικούς κολοσσούς, εκτός που είναι προς το συμφέρον όλων μας
και το κοινό καλό, αποτελούν το θεμέλιο της ανεξαρτησίας των κομματικών
οργανισμών, την ασπίδα τους. Κορόιδα είναι οι Αμερικανοί που τις έχουν
θεσμοθετήσει; Μήπως είδε ποτέ κανείς πλανητάρχη εξαρτημένο από πολεμική
βιομηχανία, από το γαλαντόμο λόμπι της οπλοκατοχής, από πετρελαιάδες
κ.ο.κ.;



Μάθημα δεύτερο, το γνωστό εκείνο «πιστόν φίλον εν κινδύνοις
γιγνώσκεις». Μόνος κι έρμος ο κάποτε παντοδύναμος κ. Τσουκάτος, επιμένει
ότι τα γερμανικά μάρκα, ένα εκατομμύριο, τίποτε σπουδαίο, πήγαν αμέσως
στο κομματικό ταμείο, δεν τα ενθυλάκωσε ο ίδιος. Φωνή βοώντος... Πλην
του κ. Κ. Σημίτη, που, ως προϊστάμενος και φίλος, τον στήριξε εξαρχής
στην περιπέτειά του και συνεχίζει να συμμερίζεται τα βάσανά του, ουδείς
σύντροφός του στέκεται δίπλα του. Ιδιαίτερα όσοι ευεργετήθηκαν από
αυτόν, μηρυκάζουν το του Πέτρου: «Ουκ οίδα τον άνθρωπον».



Μάθημα τρίτο. Ο κ. Τσουκάτος, ο κ. Τζοχατζόπουλος, ο κ. Μαντέλης,
όποιος βρεθεί με οποιασδήποτε υφής εξουσία στα χέρια του, την ώρα που
την ασκεί (και όπως κι αν την ασκεί, τίμια ή με σκάρτη συνείδηση),
νιώθει ότι βρήκε επιτέλους το ελιξίριο της αθανασίας. Οτι ο χρόνος
πάγωσε πια, με τον ίδιο έναν άτρωτο αξιωματούχο, που δεν θα ξαναβρεθεί
στην άλλη όχθη του ποταμού δίχως την πανοπλία της μεθυστικής ισχύος. Για
ψευδαίσθηση πρόκειται. Αλλά για ψευδαίσθηση πιο δυνατή και από την ίδια
την εξουσία.


Tuesday, 12 February 2019

Κινείται η ΕΕ όλο και (ακρο)δεξιότερα; (από tvxs.gr)




Πλησιάζοντας
προς τις ευρωεκλογές του Μαΐου 2019, είναι πλέον βέβαιο ότι οι
ακροδεξιές και λαϊκίστικες δυνάμεις θα αυξήσουν τα ποσοστά τους.

Σε Ιταλία, Πολωνία, Ουγγαρία, Ισπανία, Γαλλία, Γερμανία και Σουηδία
έχουμε ήδη μια ισχυρή δυναμική αυτών των πολιτικών σχημάτων, που
βασίζουν τη ρητορική τους εκεί που η ευρωπαϊκή χριστιανοδημοκρατία και η
σοσιαλδημοκρατία έχουν αποτύχει παταγωδώς τα τελευταία χρόνια: Στην
προώθηση της κοινωνικής ατζέντας και στο ζήτημα της ασφάλειας ευρύτερα.

Διαφθορά, «σκοτεινές» χρηματοδοτήσεις, λογοκρισία και ρατσιστικός λόγος είναι
κάποια μόνο από τα κοινά χαρακτηριστικά που εντοπίζουμε στα ακροδεξιά
κόμματα. Στην Ουγγαρία για παράδειγμα, η κυβέρνηση Ορμπάν ελέγχει μέσω
σύνθετων και δαιδαλωδών εταιρικών σχημάτων δεκάδες τηλεοπτικά ιδρύματα
και δίκτυα, διαμορφώνοντας ένα μεγάλο κομμάτι της καθημερινής
επικαιρότητας. Προβάλλοντας φανταστικούς εχθρούς του κράτους και της
κυβέρνησης, η ηγεσία Ορμπάν καταφέρνει να μετατοπίζει το πολιτικό
ενδιαφέρον από μείζονα ζητήματα που απασχολούν τους πολίτες, προς τη
συνωμοσιολογία, κατηγορώντας τη ΜΚΟ Open Society για παράδειγμα, για
προσπάθειες πρόκλησης κυβερνητικής κρίσης και κοινωνικής αστάθειας.

Η
περίπτωση της κυβέρνησης Ορμπάν στη Ουγγαρία είναι μόνο ένα μέρος μιας
ευρύτερης κρίσης των πολιτικών ελίτ της Ευρώπης. Η ανάλυση των
δημοσκοπήσεων ανά κράτος-μέλος δείχνει ότι η άκρα δεξιά θα ενισχυθεί στις εκλογές του Μαΐου.
Το Rassemblement National της Λεπέν βρίσκεται στο 21%. Η ιταλική Λέγκα
του Βορρά του Σαλβίνι βρίσκεται στο 30%, ενώ αντίστοιχα κόμματα σε πολλά
κράτημέλη ενισχύονται. Η Ευρώπη των Εθνών και της Ελευθερίας (ENF), η
ακροδεξιά και λαϊκιστική ομάδα στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο της οποίας μέλη
αποτελούν τα δύο παραπάνω κόμματα, αναμένεται να κερδίσει γύρω στις 51
έδρες, ενώ η Ευρώπη της Ελευθερίας και της Άμεσης Δημοκρατίας (EFDD),
μια ευρωσκεπτική ομάδα στην οποία συμμετέχει το γερμανικό AfD και μια
ακόμη ομάδα ευρωβουλευτών του πρώην γαλλικού Εθνικού Μετώπου και του
βρετανικού UKIP, αναμένεται να κερδίσει γύρω στις 50 έδρες.



Η ομάδα του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος (ΕΛΚ),
που συγκεντρώνει παραδοσιακά συντηρητικά κόμματα, κινείται όλο και
δεξιότερα. Χαρακτηριστικό παράδειγμα αυτής της τάσης η επιλογή του
Μάνφρεντ Βέμπερ για την προεδρία της Κομισιόν. Στο ΕΛΚ συμμετέχουν ακόμα
το κόμμα Fidesz του Ορμπάν, το Österreichische Volkspartei του
Αυστριακού Καγκελαρίου Κουρτς, το οποίο συγκυβερνά με την ακροδεξιά,
αλλά και το ισπανικό Λαϊκό Κόμμα, με ένα σημαντικό τμήμα των στελεχών
του να επιθυμούν συνεργασία με το ακροδεξιό Vox σε πολλές περιφέρειες
της χώρας.

Εάν τα ακροδεξιά κόμματα κερδίσουν 100 έδρες
στη νέα σύνθεση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, σε συνδυασμό με τη ροπή
του ΕΛΚ προς τα δεξιότερα του πολιτικού φάσματος και τον εναγκαλισμό με
την ακροδεξιά και τον εθνικισμό, είναι βέβαιο ότι το ευρωπαϊκό οικοδόμημα, οι δημοκρατικές αξίες και οι προσπάθειες για ευρωπαϊκή ολοκλήρωση θα τεθούν εν αμφιβόλω.

Μια τέτοια εξέλιξη μας οδηγεί σε μια ζοφερή πραγματικότητα. Μια Ευρώπη που κινείται όλο και δεξιότερα, με τα αυταρχικά και εθνικιστικά κινήματα να βρίσκονται στην κορύφωση της κοινωνικής τους αποδοχής,
με μέσα ενημέρωσης που ανήκουν σε μια μικρή ομάδα εκατομμυριούχων να
αναπαράγουν διαρκώς ψευδείς ειδήσεις, να στήνουν «μιντιακούς πολέμους»,
ενώ απορρυθμίζουν την αγορά εργασίας και αποθεμελιώνουν μια προς μια τις
κατακτήσεις του ευρωπαϊκού κράτους πρόνοιας από το 1960 μέχρι σήμερα.

Οι
επόμενοι μήνες θα είναι κρίσιμοι, με τις Βρυξέλλες να αντιμετωπίζουν
μια σειρά εκκρεμοτήτων, όπως το Brexit και τη στασιμότητα στην προώθηση
των θεσμικών μεταρρυθμίσεων, που ενισχύουν ακόμη περισσότερο τις
διασπαστικές και διαλυτικές δυνάμεις και εντείνουν την θεσμική και
πολιτική κρίση της ΕΕ.

Πηγή: Ινστιτούτο Εναλλακτικών Πολιτικών

Sunday, 10 February 2019

Ν.Δ.: Μια σακαράκα με σπασμένα φρένα- Χρήστου Δημήτρης


 

Πού πάει αυτό το κόμμα με ψώνια από το καλάθι των εκπτώσεων ή από
δεύτερο χέρι; Όταν το στραπατσαρισμένο όχημα δεν τσουλάει και δεν
φρενάρει, κανένας ικανός και φιλόδοξος για πολιτική καριέρα δεν θα
επιβιβαστεί 




Ζούμε σε μια περίοδο που η εγχώρια πολιτική ζωή
υποβαθμίζεται ταχύτατα. Με τα κόμματα που διοίκησαν τη χώρα 45 χρόνια,
να μην είσαι σε θέση να κάνουν την αυτοκριτική τους, να ανανεωθούν και
να αναβαθμίσουν τη λειτουργία και τον ρόλο τους. Θεωρήσαμε όλοι ότι η
χρεοκοπία θα λειτουργήσει καταλυτικά και η αυτοκάθαρση των κομμάτων που
έφεραν την ευθύνη της καταστροφής θα ήταν μονόδρομος για την επιβίωσή
τους.




ΛΑΘΟΣ. Αργεί ακόμα αυτή η στιγμή, τουλάχιστον για τη
μεγάλη παράταξη της Δεξιάς. Διότι για το ΠΑΣΟΚ το τέλος έχει ουσιαστικά
σημάνει. Μετά την αποχώρηση του Αντώνη Σαμαρά από την πρωθυπουργία,
κανείς δεν περίμενε ότι η Ν.Δ. θα μπορούσε να πάει ακόμα πιο δεξιά. Πώς
να προβλέψεις ότι τα ακροδεξιά στοιχεία που φύτεψε ο απερχόμενος θα ήταν
οι πρωταγωνιστές, αυτοί που δίνουν τη γραμμή και μετακινούν στα άκρα
μια άλλοτε ευπρεπή στους τρόπους παράταξη.




ΜΠΟΡΕΙ η σημερινή Ν.Δ. με αυτή τη φυσιογνωμία, τον ακραίο και χυδαίο
πολιτικό λόγο, την απουσία θέσεων και το διαρκώς υποβαθμιζόμενο
πολιτικό προσωπικό, να δημιουργήσει ρεύμα νίκης; Μπορεί δηλαδή να πείσει
την πλειονότητα των πολιτών ότι μπορεί να οδηγήσει τη χώρα με
σταθερότητα στην πρόοδο και την ευημερία;




ΚΑΙ ΑΦΟΥ η ηγεσία της Ν.Δ. δεν μπορούσε να αναβαθμίσει το κόμμα και τη λειτουργία του, υποβάθμισε την
πολιτική για να επιβιώσει. Καταστροφολογία με προβλέψεις που συνεχώς
αποτύγχαναν! Σαμποτάζ με κάθε ευκαιρία στο έργο της κυβέρνησης.
Αδίστακτη ένταξη των κρίσιμων εθνικών ζητημάτων στην αντιπολιτευτική
ατζέντα. Κάθε βδομάδα αίτημα πρόωρων εκλογών!




ΤΟ ΑΠΟΚΟΡΥΦΩΜΑ της κατρακύλας, και μάλιστα από τον
Κυριάκο Μητσοτάκη, είναι η υιοθέτηση της μισαλλόδοξης και αδιέξοδης
γραμμής Σαμαρά για το “Μακεδονικό” ζήτημα. Έτσι τα ακροδεξιά στοιχεία
πήραν το πάνω χέρι και δίνουν τον τόνο σπέρνοντας μίσος, φουντώνοντας
τον εγχώριο αλυτρωτισμό και αναβαθμίζοντας την παρουσία, την επιρροή και
τον ρόλο μιας εγκληματικής ναζιστικής οργάνωσης όπως η Χρυσή Αυγή.




ΕΠΕΙΣΑΝ τον
ανασφαλή και ανεύθυνο Κυριάκο ότι με το όχι στη Συμφωνία των Πρεσπών η
εξουσία θα έρθει στο πιάτο. Μέτρησαν μόνο τα κομματικά οφέλη. Αγνόησαν
όχι μόνο τη σημασία για τα ελληνικά συμφέροντα, πολιτικά και οικονομικά,
στη βαλκανική οντότητα, αλλά και τη γνώμη των εταίρων και των συμμάχων
με ό,τι αυτό συνεπάγεται, αφού ταυτίστηκαν ανοιχτά με τους σχεδιασμούς
και τα συμφέροντα της Άγκυρας και της Μόσχας στα Βαλκάνια.




Η ΕΓΧΩΡΙΑ δεξιά μεταπολεμικά στήριζε την ισχύ της στην προστασία της Δύσης. Για πρώτη φορά βρίσκεται μετέωρη στη διεθνή σκακιέρα. Η Ν.Δ. είναι πλέον δακτυλοδεικτούμενη διεθνώς, αναχρονιστική, ασταθής και αστάθμητη
πολιτική δύναμη. Κανείς δεν την παίρνει πλέον στα σοβαρά και δεν
αισθάνεται ασφάλεια στην περίπτωση που κατακτήσει την εξουσία, με διασπασμένο
τον ελληνικό λαό. Και κανείς δεν πρόκειται να κουνήσει ούτε δακτυλάκι
για να προσφέρει υποστήριξη σε μια τέτοια δύναμη. Και καλά αν πρόκειται
για άρση της υποστήριξης μόνο προς το κόμμα. Αν όμως τη διεθνή
υποστήριξη την έχει ανάγκη η χώρα για την ασφαλή πρόοδό της, τι γίνεται;




ΚΑΝΕΙΣ δεν αισθάνεται σίγουρος ότι ο Κυριάκος, παπαγαλίζοντας
διάφορα τσιτάτα του νεοφιλελευθερισμού, έχει κατανοήσει τις ανάγκες για
την ασφαλή πρόοδο της χώρας και τη μετάβασή στη νέα οικονομία της
υψηλής προστιθέμενης αξίας.




ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΩΝΤΑΣ μάλιστα και τις επιλογές των
υποψηφίων βουλευτών, όλοι αναρωτιούνται πού πάει αυτό το κόμμα με ψώνια
από το καλάθι των εκπτώσεων ή από δεύτερο χέρι. Όταν το στραπατσαρισμένο
όχημα δεν τσουλάει και δεν φρενάρει, κανένας πολίτης ικανός και
φιλόδοξος για πολιτική καριέρα δεν θα επιβιβαστεί. Θα περιμένει το
καινούργιο. Το ακριβώς αντίθετο με ό,τι συμβαίνει με το κόμμα του Αλέξη
Τσίπρα, το μόνο κόμμα σήμερα που μπορεί να εκφράσει αποτελεσματικά τον
προοδευτικό κόσμο της χώρας.




ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ κανείς να ξέρει αν η εξουσία θα κρατήσει
ενωμένη τη σημερινή Δεξιά. Το σίγουρο είναι πως σε περίπτωση ήττας στις
προσεχείς εκλογές η Ν.Δ. θα διασπαστεί. Είναι πολιτικά αδύνατον να
συμβιώσουν οι λεγόμενοι Καραμανλικοί με τους χούλιγκανς του Σαμαρά και
να αποδεχτούν τους επικίνδυνους τυχοδιωκτισμούς του Κυριάκου. Η
προειδοποίηση του Ν. Δένδια πως με τόσο ακροδεξιό μπατάρισμα η Ν.Δ.
κινδυνεύει να συρρικνωθεί στο 18% είναι χαρακτηριστική των
προβληματισμών και των διαθέσεων.




dchristou52@gmail.com

Tuesday, 5 February 2019

Έχε το νου σου στο παιδί! (από TVXS)




Η διείσδυση ακροδεξιών ομάδων στα σχολεία και οι καταλήψεις που χρησιμοποίησαν ως πρόσχημα το Μακεδονικό για να αμφισβητήσουν τον κοινοβουλευτισμό και τη Δημοκρατία ήταν το πρώτο ανησυχητικό δείγμα. Ακολούθησαν και άλλα όπως η στοχοποίηση καθηγητή με συνθήματα υπέρ της Χρυσής Αυγής σε ΓΕΛ της Ξάνθης και τελευταίο η κατάληψη σε Γυμνάσιο της Καλαμαριάς από μαθητές που αξιώνουν την απομάκρυνση συμμαθητή τους με μαθησιακές δυσκολίες.

Αυτό το τελευταίο περιστατικό είναι και το χειρότερο καθώς μαρτυρά την απόλυτη απενοχοποίηση του ρατσισμού
και αποτελεί το αποκορύφωμα μιας σειράς από συμπεριφορές που
εκδηλώνονται από διάφορους παράγοντες στο σχολικό περιβάλλον τα
τελευταία χρόνια, με ισχυρές διακρίσεις και τραμπούκικες συμπεριφορές,
σε βάρος προσφύγων, σε βάρος αριστούχων μεταναστών, σε βάρος ατόμων με
ειδικές ανάγκες, σε βάρος καθενός που τολμά να μην σιωπά, που
διαφοροποιείται.

Όμως οι μαθητές με τη συμπεριφορά τους στις
περισσότερες περιπτώσεις αντανακλούν στο σχολείο την επιρροή και τα
πρότυπα του οικογενειακού και κοινωνικού περιβάλλοντός τους. Ένα μέρος
των ενηλίκων και των γονέων καλλιεργούν αυτά τα υπερσυντηρητικά αντανακλαστικά, ενθαρρύνουν ή επικροτούν παρόμοιες συμπεριφορές. Ευθύνη προφανώς  έχει και η εκπαιδευτική κοινότητα
που είτε δείχνει εγκληματική ανοχή – όπως αποκαλύπτουν οι καταγγελίες
του πατέρα του μαθητή που στοχοποιήθηκε - είτε έχει αποτύχει να
προσδώσει στην εκπαιδευτική διαδικασία  θεμελιώδεις αξίες της κοινωνικής
συμβίωσης.



Και
αν κάποιοι επαναπαύονται διότι θεωρούν ότι έχουμε γλιτώσει τα χειρότερα
είναι γιατί δεν βλέπουν το πραγματικό κίνδυνο που έρχεται, γιατί
θεωρούν τη δημοκρατία δεδομένη. Αν τους φαίνεται υποφερτό η Χρυσή Αυγή
να είναι κοινοβουλευτικό κόμμα και να μπαινοβγαίνει στα σχολεία, δεν
βλέπουν ότι μια ολόκληρη γενιά μπορεί να διαπαιδαγωγηθεί στο μίσος, στο
ρατσισμό και στις αντιδημοκρατικές αντιλήψεις. «Έχε το νου σου στο
παιδί» γιατί αν «χαθεί» γενιά, δεν θα υπάρχει ελπίδα…

Tuesday, 29 January 2019

Συνέπεια και αυτογελοιοποίηση (από την ΑΥΓΗ)












Η απόφαση της κυβέρνησης για αύξηση του κατώτατου μισθού είναι άλλο
ένα σημαντικό βήμα για τη στήριξη του κόσμου της εργασίας. Το ποσόν δεν
αποκαθιστά φυσικά ολόκληρη την απώλεια του 2012. Είναι όμως η πρώτη
αύξηση μισθών μετά από οκτώ χρόνια συνεχούς εισοδηματικής συμπίεσης. Και
αφορά περισσότερους από 800.000 χαμηλόμισθους.




Τι λέει όμως η αντιπολίτευση για το θέμα;



Πρώτον, εμμέσως, ότι αυτό θα είναι πλήγμα για τους εργοδότες και θα
οδηγήσει σε απολύσεις και αύξηση της μαύρης εργασίας. Επί της ουσίας
είναι πρόσκληση σε ανυπακοή. Οι εργοδότες, όμως, μπορούν να αντιληφθούν
ότι η αύξηση των μισθών θα είναι θετική για την οικονομία. Η κυβέρνηση
εγγυάται την εφαρμογή της νομιμότητας. Και οι εργαζόμενοι παρακολουθούν
και κρίνουν.




Δεύτερον, ότι η αύξηση είναι ανεπαρκής σε σχέση με την περικοπή του
2012. Αυτό το λένε το ΚΙΝ.ΑΛΛ., που υπέγραψε την περικοπή του 2012 με
χέρια και με πόδια, αλλά και η ΓΣΕΕ, που τότε σφύριζε αδιάφορα.




Τρίτον, ότι η αύξηση θα εξανεμιστεί από τη μείωση του αφορολόγητου.
Αυτό το λένε και η Ν.Δ. και το ΚΙΝ.ΑΛΛ. Προεξοφλούν δηλαδή τη μείωση του
αφορολόγητου, όπως προεξόφλησαν και την περικοπή των συντάξεων. Και στο
τέλος θα τρέχουν πάλι να παρακαλάνε τον Μοσκοβισί να μειώσει το
αφορολόγητο και θα ξαναεκτεθούν άσχημα, όπως με τις συντάξεις.




Τέταρτον, ότι η μείωση των συντάξεων έρχεται για να αποπροσανατολίσει
την κοινωνία από τις Πρέσπες. Εδώ η κοινή λογική σηκώνει τα χέρια.




Η κυβέρνηση βαδίζει σταθερά τον δρόμο που χάραξε τον περασμένο
Σεπτέμβριο στη ΔΕΘ. Η αντιπολίτευση βαδίζει σταθερά τον δρόμο προς την
αυτογελοιοποίηση.

Thursday, 24 January 2019

Στους μεταγενέστερους Μπ. Μπρεχτ (μτφ. Τίτος Πατρίκιος)




   

  Στους μεταγενέστερους 




Αλήθεια, σε μαύρα χρόνια ζω!

Τα λόγια που δεν κεντρίζουν είναι σημάδι χαζομάρας.

Ένα λείο μέτωπο, αναισθησίας. Εκείνος που γελάει

Δεν έχει μάθει ακόμα

Τις τρομερές ειδήσεις.

Μα τι καιροί λοιπόν ετούτοι, που

Είν’ έγκλημα σχεδόν όταν μιλάς για δέντρα

Γιατί έτσι παρασιωπάς χιλιάδες κακουργήματα!



Αυτός εκεί πού διασχίζει ήρεμα το δρόμο

Ξέκοψε πια ολότελα απ’ τους φίλους του

Πού βρίσκονται σ’ ανάγκη.

Είναι σωστό: το ψωμί μου ακόμα το κερδίζω.

Όμως πιστέψτε με: Είναι εντελώς τυχαίο. Απ’ ό,τι κάνω,

Τίποτε δε μου δίνει το δικαίωμα να φάω ως να χορτάσω.


Έχω γλιτώσει κατά σύμπτωση. (Λίγο η τύχη να, μ’ αφήσει χάθηκα.)


Μου λένε: Φάε και πιες! Να ‘σαι ευχαριστημένος που έχεις!

Μα πως να φάω και να πιω, όταν

Το φαγητό μου τ’ αρπάζω από τον πεινασμένο, όταν

Κάποιος διψάει για το ποτήρι το νερό που έχω;

Κι ωστόσο, τρώω και πίνω.


Θα ‘θελα ακόμα να ‘μουνα σοφός.



Τ’ αρχαία βιβλία λένε τί είναι η σοφία:


Μακριά να μένεις απ’ τις επίγειες συγκρούσεις και δίχως φόβο

Τη λιγοστή ζωή σου να περνάς.

Θεωρούν σοφό ακόμα

Το δρόμο σου να τραβάς αποφεύγοντας τη βία

Στο κακό ν’ ανταποδίνεις το καλό

Να μη χορταίνεις τις επιθυμίες σου, αλλά να τις ξεχνάς.

Μου είναι αδύνατο να πράξω όλα τούτα:

Αλήθεια, σε μαύρα χρόνια ζω!



Ήρθα στις πόλεις την εποχή της αναστάτωσης

Όταν εκεί βασίλευε η πείνα.


Ήρθα μες στους ανθρώπους στην εποχή της ανταρσίας


Και ξεσηκώθηκα μαζί τους.


Έτσι κύλησε ο χρόνος


Που πάνω στη γη μου δόθηκε.

Το ψωμί μου το ‘τρωγα ανάμεσα στις μάχες.

Για να κοιμηθώ πλάγιαζα ανάμεσα στους δολοφόνους.

Αφρόντιστα δινόμουνα στον έρωτα

Κι αντίκριζα τη φύση δίχως υπομονή.


Έτσι κύλησε ο χρόνος


Που πάνω στη γη μου δόθηκε

Στον καιρό μου οι δρόμοι φέρνανε στη λάσπη.

Η μιλιά μου με κατέδιδε στο δήμιο.

Λίγα περνούσαν απ’ το χέρι μου. Όμως αν δεν υπήρχα

Οι αφέντες θα στέκονταν πιο σίγουρα, αυτό έλπιζα τουλάχιστον.

Έτσι κύλησε ο χρόνος

Που πάνω στη γη μου δόθηκε.

Οι δυνάμεις ήτανε μετρημένες. Ο στόχος

Βρισκότανε πολύ μακριά.

Φαινόταν ολοκάθαρα, αν και για μένα

Ήταν σχεδόν απρόσιτος.


Έτσι κύλησε ο χρόνος


Που πάνω στη γη μου δόθηκε.



Εσείς, που θ’ αναδυθείτε μέσ’ απ’ τον κατακλυσμό

Που εμάς, μας έπνιξε,

Όταν για τις αδυναμίες μας μιλάτε

Σκεφτείτε

Και τα μαύρα χρόνια

Που εσείς γλυτώσατε

Εμείς περνάγαμε, αλλάζοντας χώρες πιο συχνά από παπούτσια,

Μέσα από ταξικούς πολέμους, απελπισμένοι σα βλέπαμε,

Την αδικία να κυριαρχεί και να μην υπάρχει εξέγερση.


Κι όμως το ξέραμε:


Ακόμα και το μίσος ενάντια στην ευτέλεια

Παραμορφώνει τα χαρακτηριστικά.

Ακόμα κ’ η οργή ενάντια στην αδικία

Βραχνιάζει τη φωνή. Αλλοίμονο, εμείς

Που θέλαμε να ετοιμάσουμε το δρόμο στη φιλία

Δεν καταφέρναμε να ‘μαστε φίλοι ανάμεσά μας.

Όμως εσείς, όταν θα ‘ρθει ο καιρός

Ο άνθρωπος να βοηθάει τον άνθρωπο

Να μας θυμάστε

Με κάποιαν επιείκεια

Μανιφέστο για τη Συμπαράταξη της Σοσιαλδημοκρατίας, της Ριζοσπαστικής Αριστεράς και της Πολιτικής Οικολογίας

Αναλυτικά το «Μανιφέστο για τη Συμπαράταξη της Σοσιαλδημοκρατίας, της Ριζοσπαστικής Αριστερ...